ادامه مىدهد : پس از آنكه مسيحيت در جهان رومى گسترده شد ، چند همسرى در آنجا رواج داشت و پذيرفته بود . حتى در روزگار عيسى بن مريم ( ع ) نيز چنين بود و چند همسرى ممنوع نبود ، تا آنكه قوانين مدنى كه ژوستينيان بعنوان قوانين دينى وضع نمود آن را منع نمود . ولى با اين حال چند همسرى ادامه يافت و همچنان رايج بود و بيشتر روميان مسيحى آن را انجام مىدادند تا آنكه جامعهء نوين قانونى وضع نمود و هر كه را بيش از يك زن بگيرد مجازات نمود . ( 1 ) وى ادامه مىدهد : زن عرب بخشى از ثروت مرد بشمار مىآمد و همين كه پسر وى جامه‌اى به روى او مىافكند او را به ارث مىبرد . اگر مىخواست با وى ازدواج كند بدون آنكه مهرى برايش بپردازد زن از آن وى مىگشت ، و اگر مىخواست او را به ازدواج ديگرى در مىآورد و مهرش را مىگرفت ، و اگر مىخواست او را از ازدواج بازمىداشت تا آنكه خود تنها وارث وى باشد . و گونه‌هاى ديگر آزار و خوارى كه زن در همهء ملتها دچارش بود . ( 2 ) غالبا زن را انسان نمىشمردند و او را سزاوار رفتار انسانى نمىدانستند . تا آنكه در سال 958 ميلادى ، مجمعى از رهبران فكرى براى بحث دربارهء ماهيت زن در فرانسه تشكيل گرديد . پس از بحث و جدلهاى تند ، مجمع تائيد نمود كه زن انسان است ولى تنها براى خدمت به مرد آفريده شده است . ( 3 ) اسلام در همان زمان كه همهء ملتها اينچنين با سنگدلى با زن رفتار مىكردند تمام حقوق انسانى را به وى بخشيد و او را در همهء حقوق و وظايف در رديف مرد قرار داد ، البته در محدودهء پرواپيشگى و پاكدامنى و پاكيزگى و اخلاق بزرگوارانه و فرمود : « زنان همانند وظايفى كه بر عهده دارند از حقوق شايسته نيز برخوردارند » ( بقره / 228 ) و به هر يك از زن و مرد حق داد كه بياموزند و بياموزانند ، پيامبر ( ص ) فرمود : « پىجوئى دانش بر هر زن و مرد مسلمان واجب است » ، و فرمود : « بهترين شما نزد خدا كسى